Symphony organizuje swoją architekturę wokół dwóch idei: wektory to trwałe domeny własności semantycznej, a fazy to chronologiczne kampanie dostarczania. Komponent, nad którym badania rozpoczęto w danej fazie, nie czyni tej fazy jego stałym właścicielem. Wektory utrzymują stabilność znaczenia, podczas gdy implementacja ewoluuje.
Czym jest wektor?
Wektor to trwała, ograniczona domena własności semantycznej, której kanoniczny kontrakt jest właścicielem znaczenia tej domeny i dozwolonych operacji. Każdy wektor otrzymuje Contract Quad: INTENT.md, MANIFEST.md, SKILL.md i SPEC.md, a także ukierunkowane powierzchnie towarzyszące, których faktycznie potrzebuje. Wektor deklaruje swoje powierzchnie kanoniczne i graf delegacji, a SKVI mapuje każdą bieżącą powierzchnię dokładnie raz. Przestarzałe powierzchnie towarzyszące są zastępowane w drodze zarządzanej ewolucji, zamiast pozostawać jako sprzeczny kontekst.
Status wektorów
Contract Quad i powierzchnie towarzyszące
Każdy wektor otrzymuje:
- INTENT.md — cel i zakres
- MANIFEST.md — tożsamość, zadeklarowane powierzchnie, graf delegacji
- SKILL.md — bezpieczne użycie i wskazówki operacyjne
- SPEC.md — zachowanie normatywne i granice
Powierzchnie towarzyszące, takie jak SLANG.md, NAMESPACES.md, rejestry, schematy i profile, pozostają zarządzanymi artefaktami poza strukturą czteroelementową. Kierują do prawdy właściciela lub ją specjalizują, ale nie mogą rozszerzać własnych uprawnień.
Integracja oparta na dowodach
Odroczony silnik nie ma sfabrykowanego potwierdzenia. Proponowane API nie ma wymyślonego wpisu w rejestrze. Nieopublikowany kontrakt nie ma deklaracji ukończenia w SODV. To integracja oparta na dowodach, a nie ceremonialne powielanie. Ostatnia modyfikacja 10 października 2026
