Przejdź do głównej treści
Przy rozstrzyganiu o uprawnieniach Symphony nie klasyfikuje wywołującego jako człowieka, AI, agenta, usługi, obciążenia, organizacji ani żadnego innego typu podmiotu. To, czy jesteś osobą, czy zautomatyzowanym systemem, samo w sobie nie nadaje ani nie odbiera żadnej zdolności. Ta neutralność wobec klasy wywołującego jest podstawową granicą architektoniczną, która opiera autoryzację na faktach, a nie na etykietach.

Co decyduje o uprawnieniach

Obsługiwane decyzje autoryzacyjne wykorzystują następujące dane wejściowe:
  • Własność hosta docelowego lub przyznane uprawnienia: administrator hosta docelowego jest suwerenny w zakresie konfigurowalnego zarządzania.
  • Żądana operacja i zasób: konkretne działanie i obiekt, na którym jest wykonywane.
  • Oczekiwany stan: zadeklarowany pożądany wynik i zaobserwowany stan bieżący.
  • Zabezpieczenia skonfigurowane przez właściciela: zachowawcze ustawienia domyślne, które administrator może dostosować lub usunąć.

SSIAG i uprawnienia hosta

SSIAG może weryfikować i odwzorowywać efektywne uprawnienia hosta, ale nie tworzy nadrzędnego organu rejestracyjnego ani nie ma stałego prawa weta wobec administratora hosta docelowego. Wzmocnione zapewnienie tożsamości i blokady zarządcze są neutralnymi wobec wywołującego zabezpieczeniami konfigurowanymi przez właściciela. Wymagania dotyczące integralności protokołu pozostają obowiązkowe w obrębie obsługiwanych narzędzi.

O czym Symphony nie decyduje

Symphony nie decyduje, czy podmiot może posiadać mienie, otworzyć konto, podpisać umowę, przyjąć odpowiedzialność lub działać w imieniu innego podmiotu. Te kwestie należą do właściwego właściciela, dostawcy, kontrahenta i obowiązującego prawa. Platforma pozostaje w swojej ograniczonej roli: tworzy dowody kompatybilności i obsługuje operacje, ale nie rozstrzyga o zewnętrznej zdolności prawnej ani finansowej.

Praktyczne konsekwencje

Gdy wywołujesz qxctl lub silnik wektora, obowiązują te same kontrole niezależnie od tego, czy uruchamiasz polecenie ręcznie, za pomocą skryptu, czy przez narzędzie agentowe. Ścieżka uprawnień to: własność hosta docelowego, jawne zezwolenie, oczekiwany stan, zabezpieczenia. Żaden typ wywołującego nie otrzymuje automatycznego obejścia ani automatycznego ograniczenia.
Ostatnia modyfikacja 10 października 2026